Er zijn nog geen producten in uw winkelwagen geplaatst.
Interviews
Spoken uit het verleden
Scenarist Kim Kokosky Deforchaux (32) is momenteel bezig met de montage van zijn korte Indische horrorfilm: Hantu. Een film over een oudere Indische dame, die in de nachtelijke uren geteisterd wordt door trauma’s uit haar verleden. Indisch en horror, niet eens een hele rare combinatie; veel Indische families hebben wel een eigen spookverhaal.
Door Jessica Anthonio
Kim: ‘Hantu betekent spook in het Maleisisch, dat is niet een woord waar ik mee ben opgegroeid. In Indische kringen noemen ze het kennelijk momok. Ik vond Hantu beter klinken want er zit duidelijk een Engelse oorsprong in het woord. Te vergelijken met haunting en haunted, voor een horror klinkt dat toch lekkerder.’
Hantu wordt de derde film van Kim. Tijdens zijn opleiding heeft hij zijn eerste korte sciencefiction gemaakt. Naast het scenarioschrijven wilde hij ook zijn eigen films gaan regisseren. Met het geld dat hij destijds in een ramen (noodle) restaurant verdiende, heeft hij zijn tweede korte film geschreven en geregisseerd: Ik, Moordenaar. Dat was genoeg voor het filmfonds om te geloven dat hij naast scenarist ook een regisseur was. Zijn aanvraag om Hantu te maken werd dan ook gehonoreerd.
Kim: ’Ik werd me op een gegeven moment heel bewust van het feit dat ik eigenlijk heel erg bevoorrecht was. Ik groeide op met de notie dat mijn achtergrond onderdeel was en is van mijn identiteit. En dat het gepaard ging met een verhaal, bijvoorbeeld het verhaal van mijn opa in het Indisch verzet. Het ging als een jongensboek rond in de familie, iedereen was daar trots op en ze wisten er allemaal wel wat over te vertellen. Sommige dingen in de familie waren iets minder goed bespreekbaar omdat er gewoon trauma’s waren. Niet alle trauma’s waren even goed bespreekbaar in mijn familie, maar in mijn ogen heerste er genoeg openheid om elkaar tenminste de cultuur door te geven. Daarnaast zag ik veel Indo’s van mijn leeftijd die er niks van af wisten. Dan kwam ik iemand tegen met dezelfde uiterlijke kenmerken als ik en stuitte ik op een soort van Hollandse muur. Van ‘oh ja sorry ik weet er helemaal niks vanaf, ik had een oma die Indonesisch was ofzo maar die is er niet meer en die vertelde ook nooit iets.’
Ik merkte dat het in mijn generatie een thema was dat veel mensen in het duister tasten als het op hun eigen achtergrond aankomt. Aanvankelijk wilde ik iets met mijn opa’s verhaal doen, maar dat zijn peperdure producties. Dat zou zich in Nederlands-Indië in de jaren ‘40 moeten afspelen. Dat is een jarenplan. In die positie was ik nog niet.’
Veel mensen van de derde en vierde generatie komen ooit op een punt waarop ze interesse gaan kweken voor hun eigen culturele achtergrond. Er valt veel over te lezen en de digitale wereld is eindeloos. Kim heeft er voor gekozen om de dynamiek van de, soms verwarrende, Indische familiebanden te laten zien doormiddel van een horrorfilm.
Kim: ‘Hoe typeer ik dan alsnog die Indische ervaring vanuit mijn huidige setting in Nederland? Het werd me op een gegeven moment duidelijk dat het een verhaal moest zijn over verhalen die niet verteld werden. Maar in wat voor een format dan?...
Verder lezen? Dit verhaal stond in Moesson van april 2021
Portret Kim Kokosky Deforchaux: Christiaan van Leeuwen

