Nieuws

Emmy nominatie voor 'Ze noemen me baboe'

De film Ze noemen me Baboe mocht al eerder tijdens het Nederlands Film Festival van 2020, twee gouden kalveren in ontvangst nemen; eentje voor Beste Lange Documentaire en eentje voor Beste Montage. De NTR laat weten dat de film van regisseur Sandra Beerends dit jaar, opnieuw in de categorie Beste Documentaire, de enige Nederlandse nominatie voor de Emmy Awards. Voor de uiteindelijke uitslag moeten we nog eventjes in spanning wachten tot 22 november, dan zal de prijs worden uitgereikt in New York.  

De film ging in 2019 in première tijdens het internationale documentaire filmfestival IDFA. De film vertelt het verhaal van Alima, die na de dood van haar moeder op de vlucht gaat voor een gearrangeerd huwelijk. In Bandung vindt zij werk en kan ze aan de slag als kindermeisje bij een Hollands gezin, waar zij de zorg voor de baby Jantje op zich neemt. Als de familie voor verlof naar Nederland reist, gaat zij mee. We ervaren de geschiedenis van Nederlands Indië, de Japanse bezetting en de Indonesische onafhankelijkheidsstrijd door de ogen van Alima, door de dingen die zij ervaart. Dit perspectief wordt in Ze noemen me Baboe tot leven gebracht aan de hand van beeldmateriaal afkomstig uit de archieven van EYE, Beeld en Geluid, Gemeentearchief Den Haag, het Indisch Wetenschappelijk Instituut en het archief van Japan (NHK). Veel van dit materiaal was niet eerder openbaar te zien en werd speciaal voor deze film ter beschikking gesteld.

Foto: Sandra Beerends door Frédérique Vlamings

 

Sandra Beerends vertelde eerder aan Moesson waarom zij dit perspectief belangrijk vindt. Zij verwees hierbij naar de rol die de kindermeisjes innamen in Hollandse gezinnen. ‘Het waren een soort tweede moeders’ liet ze weten. Ondanks deze grote invloed en hun prominente plek in het gezin, is hun verhaal onderbelicht gebleven.

‘Ik ben begonnen met het bekijken van amateurfilms, omdat de kans vrij groot was dat je daar een baboe zou zien. Als een kind in beeld was, wist je dat een baboe in de buurt moest zijn. Toch kwamen ze zelden in beeld. Soms wapperde een stukje slendang door het beeld of zag ik een hand die een lepeltje vasthield waarmee een kind eten kreeg. Ik wilde die bijna verborgen wereld op de voorgrond zetten, ik wilde de baboes letterlijk uit de schaduw halen.’ (Moesson november editie, 2019)

 

Voor wie de film nog niet heeft gezien, hij is in zijn geheel terug te bekijken op NPO Start.